هادی جوهری ادامه داد: بورس کالا در سال‌های اخیر توانسته با میزبانی از انواع دارایی‌ها از فلزات تا کالاهای کشاورزی بستری برای کشف قیمت عادلانه و معاملات شفاف ایجاد کند.

به‌گزارش سنا، او در ادامه نوشته است: با این‌حال حلقه‌ مفقوده میان این بازار فیزیکی قدرتمند و عموم سرمایه‌گذاران ابزارهای مالی کالایی هستند. ورود به‌موج جدید توسعه بازارسرمایه ایجاب می‌کند که کالا از پارادایم سنتی عبور کرده و به‌سمت سرمایه‌گذاری غیرمستقیم ازطریق صندوق‌های کالایی حرکت کند.

در بازارهای مالی بین‌المللی کالاها (Commodities) به‌عنوان یک طبقه دارایی مستقل (Asset Class) شناخته می‌شوند که هم‌بستگی پایینی با بازار سهام و اوراق قرضه دارند. نگاهی به‌داده‌های بورس‌های جهانی نشان می‌دهد که ETFهای کالایی (Commodity ETFs) به‌یکی از محبوب‌ترین کانال‌های جذب سرمایه تبدیل شدند. این صندوق‌ها با حذف چالش‌های لجستیکی مانند حمل‌ونقل، انبارداری و بیمه، به‌سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهند تا تنها با چند کلیک در نوسانات قیمت نفت، طلا، مس یا حتی محصولات نرم (Soft Commodities) سهیم شوند. این شفافیت و نقدشوندگی بالا ETFها را به‌ابزاری کلیدی برای پوشش تورم و تنوع‌بخشی به‌سبد دارایی‌های نهادی و خرد تبدیل کرده است.صندوق‌های سرمایه‌گذاری کالایی در ایران نیز دقیقا همین ماموریت را دنبال می‌کنند یعنی فراهم‌آوردن امکان سرمایه‌گذاری عموم با ریسک مدیریت‌شده. گام بعدی توسعه صندوق‌ها که سبد سرمایه‌گذاری ایرانیان را کامل می‌کند فراتر از صندوق‌های سهامی و درآمدثابت انواع صندوق‌های کالایی خواهد بود. این ابزارها به‌سرمایه‌گذار اجازه می‌دهند بدون درگیری با نوسانات کاذب بازار فیزیکی یا هزینه‌های پنهان واسطه‌گری از فرصت رشد قیمت کالاها بهره‌مند شود.

مدیریت حرفه‌ای در این صندوق‌ها ریسک نوسانات مقطعی را تعدیل کرده و با استفاده از استراتژی‌های پوشش ریسک در بازارهای مشتقه بازدهی بهینه‌تری را نسبت‌به ‌خرید مستقیم کالا نصیب سرمایه‌گذار می‌کند. ازسوی‌دیگر نباید از ظرفیت عظیم این صندوق‌ها در نظام تامین‌مالی بنگاه‌ها غافل شد. برای کسب‌وکارها تعریف ابزارهای سرمایه‌گذاری روی کالا فرصتی طلایی برای تامین‌مالی ازطریق موجودی کالا (Inventory Financing)  است.

در مدل‌های پیشرفته جهانی موجودی انبار یک شرکت نه به‌عنوان دارایی راکد بلکه به‌عنوان پشتوانه‌ای برای تامین‌مالی استفاده می‌شود. مکانیسم‌هایی چون قبض انبار استاندارد (Warehouse Receipt Financing) در بورس کالا اجازه می‌دهد تا جریان نقدینگی از سمت سرمایه‌گذاران خرد به‌سمت چرخه تولید هدایت شود. این یک بازی برد-برد است. سرمایه‌گذار از رشد ارزش کالا منتفع می‌شود و تولیدکننده نقدینگی مورد نیاز خود را برای توسعه فعالیت‌ها بدون فشار به‌سیستم بانکی تامین می‌کند.

با تکامل این موج می‌توان انتظار داشت که نه‌تنها سبد دارایی خانوارها دربرابر تورم مقاوم‌تر شود بلکه ساختار مالی بنگاه‌های تولیدی نیز از مدل‌های بدهی‌محور سنتی به‌سمت مدل‌های بازارمحور و مبتنی بر دارایی حرکت کند. بلوغ سرمایه‌گذاری غیرمستقیم در ایران بدون شک از مسیر صندوق‌های کالایی می‌گذرد؛ ابزاری که شفافیت بورس کالا را به‌نقدینگی بازار سرمایه گره می‌زند.

منبع : جهان صنعت

لینک کوتاه  https://jahanesanat.ir/?p=650160