دکتر حسین سلاحورزی* در سال ۱۳۵۷ ، در اوج ناآرامیهای انقلاب ایران، کارخانه داروسازی دکتر عبیدی در تهران با مشکلات بزرگی روبهرو بود. کمبود مواد اولیه، اختلال در زنجیره تامین و فشارهای اقتصادی، تولید داروهای ضروری را تهدید میکرد. اما دکتر غلامعلی عبیدی که در خاطرات صنعت داروسازی ایران بهعنوان مدیری دلسوز و آیندهنگر شناخته میشود، بدون وابستگی سیاسی به این و آن، از قبل ذخیرهای از مواد اولیه کلیدی []